Skip to main content

நெருடிய நெருஞ்சி-குறுநாவல் 05.



அந்த வாகனத்தில் நாங்களும், எங்களுடன் இறங்கிய இருவரும் இருந்தோம். வாகனத்தை இரு சிங்களவர் ஓட்டி வந்தனர். என் மனமோ பல்வேறு சிந்தனைகளில் மூழ்கியது. இந்த நேரத்தில் படைமுகாமிற்குப் போவது புத்திசாலித்தனமாக எனக்குப் படவில்லை. ஒருமுடிவிற்கு வந்தவனாக மற்றவர்களைப் பார்த்துச் சொன்னேன் 

"நாங்கள் கொழும்புக்குத் திரும்பவும் போகப்போறம் நீங்கள் என்னமாதிரி"?

"நாங்களும் அங்கதான் போகப்போறம் அண்ணை".

வாகனத்தை ஒட்டியவர்களிடம் விடையத்தைச் சொல்லி வவுனியா புகையிரதநிலயத்தில் இறக்கிவிடும்படி சொன்னேன். நேரமோ அதிகாலை 2.45 ஐத் தொட்டுக் கொண்டிருந்தது. தூரத்தே வவுனியாவை நெருங்குவதற்கு அறிகுறியாக ஒளிப்பொட்டுகள் தெரிந்தன. வாகனத்தை ஓட்டியவர்களுக்கு புகையிரதநிலயத்திற்குச் செல்லும்

வழி தெரியவில்லை. மனைவி சிங்களத்தில் அவர்களை வழிநடத்திக் கொண்டிருந்தா. சிறிது நேரத்தில் வண்டி வவுனியா புகையிரத நிலையத்தனுள் நுளைந்தது. வண்டியில் வந்ததிற்கு 1000 ரூபாய்கள் கேட்டார்கள்,பொக்கற்றில் இருந்ததை எடுத்துக் கொடுத்தேன்.ஆயிரம் ரூபா தாளில் மகிந்தர் சிரித்தார்.வெளியாட்களை வைத்து ராணுவம் நன்றாகத்தான் பிழைப்பு நடத்துகின்றது.முதல் புகைவண்டிக்காக மக்கள் அங்காங்கே குழுமியிருந்தார்கள். நேரம் அதிகாலை 3 மணியைத் தாண்டியிருந்தது. எனக்குத் தொடர்ச்சியான பயணத்தால் தலைஇடித்தது. அருகில் இருந்த தேநீர்கடையில் தேநீர் வாங்கி குடித்துக்கொண்டே ஒருசிகரட்டைப் பற்றவைத்துக்கொண்டேன். சிகரட் புகையை ஆழ உள்ளே இழுத்து வெளியே விட்டேன். தலையிடிக்குத் தேனீர் இதமாக இருந்தது. நான் ஒரவருக்கும் சொல்லாமல் வந்தது பிழையாகி விட்டதோ ? வவுனியாவில் இருக்கும் பெரியக்காவை எழுப்பவேண்டியது தான். பெரியக்கா கலியாணம் கட்டிய செய்திதான் எனக்குத் தெரியும். அத்தானையும் அக்காவையும் இப்பொழுது தான் பார்ககப் போகின்றேன். மனைவிக்கு எனது வரவை மறைத்து அக்காவிற்கு போன் செய்யும்படி சொன்னேன். அத்தான் மோட்டச்சைக்கிளில் வருவதாக மனைவி சொன்னா. புகையிரதநலையத்தைச் சுற்றி இருள் மண்டியிருந்தது. என்னால் சுற்றாடலை சரியாகப் பார்க்க முடியவில்லை. மற்றய இருவரில் ஒருவர் எங்களைப்போலவே வவுனியாவில் நிற்க முடிவு செய்திருந்தார், மற்றயவர் கொழும்பு போக பயணச்சீட்டு எடுக்கப் போயிருந்தார். முதல் வண்டி காலை 5.30 க்கு என்று வந்து சொன்னார். தூரத்தே மோட்டச்சைக்கிளின் ஒலிகேட்டது. நான் ஓரமாக நின்று கொண்டேன். ஓர் நடுத்தரமான வயது உடையவர் மோட்டச்சைக்கிளை ஓட்டிவந்து எனது மனைவிக்கு அருகில் நிறுத்தி அவாவுடன் கதைக்கத் தொடங்கினார். சிறிது இடைவேளையின் பின்பு அத்தான் அருகே சென்று

"என்ன அத்தான் எப்படிச் சுகம்"? 

அத்தான் அதிர்ச்சியின் உறைநிலைக்கே போய்விட்டார்.

மற்ற இருவருடமும் விடைபெற்று நாங்கள் ஓர் ஓட்டோவில் பெரியக்காவின் வீட்டிற்குப் போனோம். அக்கா விபரம் அறியாது வீட்டுக் கேற்ரடியில் நின்று கொண்டிருந்தா. என்னைக் கண்டதும் அக்கா அழுதே விட்டா. சத்தம் கேட்டு இரண்டாவது அக்காவும் வந்துவிட்டா. எனக்கு அழுகை எட்டிப் பரத்தாலும் புலம்பெயர் வாழ்வின் இயந்திரத்தனம் கட்டிப்போட்டது. அப்போதைய சூழ்நிலையை மாற்றப் பகிடியாகக் கதைத்துக் கொண்டிருந்தாலும் நான் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் வந்து இறங்கியதன் கோபம் அக்காவின் முகத்தில் அப்படியே தெரிந்தது. இரண்டாவது அக்காவோ தனக்கே உரிய பாணியில் "அப்பன் எங்களத்தான் நீ முதல்ல பாக்கவேணுமெண்டு எழுத்துக்கண்டியோ பாத்தியே கடவுள் ஆமிக்காறன்ர ரூபத்தில வந்தார்.இல்லாட்டிக்கு நீ எங்களுக்கு டிமிக்கி குடுத்திட்டு யாழ்ப்பாணம் போயிருப்பாய்" என்றா.

நானோ பேத்தனமாகச் சிரித்தேன். நேரம் விடிய ஆறுமணியாகி இருந்தது. நான் ஆசை தீர நன்றாகக் குளித்து விட்டு அக்கா தந்த கோப்பியை குடித்துக் கொண்டே சுற்றுச் சூழலைப் பார்கப் போனேன். அக்காவின் வீட்டிற்குப் பின்னே இரம்பக்குளம் பரவியிருந்தது. அதில் நாரைகளும் கூளைகடாக்களும் இரைந்து கொண்டே இரை தேடின. பக்கத்தல் இருந்த முருங்கை மரத்தில்அணில்கள் கத்தியவாறே துள்ளி விளையாடின. பக்கத்தே இருந்த கோயில் மணி ஒலித்தது. இந்தக் காலமை நேரத்திலும் வெய்யில் தன்னுடைய குணத்தைக் காட்டயது. எனக்கு எல்லாமே வியப்பாகவும் புதினமாகவும் தெரிந்தது. பக்கத்தே இருந்த ஒரு மரத்தில் சிட்டுக்குருவி ஒன்று கூடு கட்டியிருந்தது. அந்தக் கூட்டில் அதன் கலைவண்ணம் தெரிந்தது. நாங்களும் தானே இப்படி ஒரு கூடு கட்டினோம். பாத்து பாத்துத் தானே கட்டினோம். எத்தினை பிராந்துகள் எங்கள் கூட்டை சுத்திக் குதறின. அக்காவின் குரல் என்னைக் குலைத்தது.

"உங்கை என்ன செய்யிறாய்"?

"வாவென் சாப்பட"? 

"இப்பவோ"? 

"ஓம். வா வந்து சாப்படு" 

"இந்தக்காலமை என்னால சாப்பிடேலாது".

"9 மணிக்குசாப்பிடுறன்".

"அத்தான் வரட்டாம் கதைக்க". 

"போ வாறன்".

பத்தின சிகரட்டைத் தொடர்ந்தேன். அத்தானிடம் மனைவி எல்லாமே சொல்லி விட்டிருந்தா. அத்தானிடம் எங்கள் இருவரின் கடவுச்சீட்டையும் கொடுத்தேன். இருங்கோ வருகின்றேன் என்று அத்தான் உள்ளே போய் வெளிக்கிட்டு வந்தார். தொலைபேசியை எடுத்து எண்களை ஒத்தினார். பின்பு யாருடனோ சிங்களத்தல் கதைக்கத் தொடங்கினார். நானோ அணில் ஏற விட்ட நாய்போல் அவரைப் பார்த்தேன். அவருடைய கதை விழங்காவிட்டாலும் ஓர் இராணுவ அதிகாரியுடன் கதைக்கன்றார் என்பது விழங்கியது. யாருடன் கதைத்தாலும் கிரகங்கள் மாறப்போவதல்லை என்பது தெரிந்தும் அவரை அவர்போக்கில் விட்டேன். கதைத்து முடிந்தவுடன் "தம்பி நாங்கள் கொழும்புக்கு பக்ஸ் பண்ணி எடுப்பம்" என்றார். நானும் வாறன் அத்தான் என்று அவருடன் மோட்டசைக்களில் தொற்றிக்கொண்டேன். அத்தானுடன் வெளியில் போகும் பொழுது முட்டித் தயிர் கேட்டேன் . ஒன்றுக்கு இரண்டாக முட்டித் தயிர் வாங்கினோம். எனக்கு முட்டித் தயிர் என்றால் உயிர். அதுவும் பன்குளம் தயிர் என்றால் சொல்லிவேலையில்லை. இரண்டு மூன்று தரம் சீனி போட்டு தயிர் சாப்பிட்டேன்

அன்று பின்னரமே கிளியரன்ஸ் திரும்ப பக்ஸ் பண்ணியிருந்தனர். எனக்குத் தலைகால் புரியாத புழுகம். அக்கா இரவு நின்று விட்டு போ என்று அடம்பிடித்தா. என்னால் அவாவை மனம்நோக விட வரும்பவில்லை. அன்று இரவு அக்காவுடன் நிக்கத் தீர்மானித்தோம்.

எல்லோரும் பலகதைகளை கதைத்து படுக்க நேரமாகிவிட்டது. அத்தான் விடிய எழும்பி முதல் பஸ் எடுக்கவேணும் எண்டு சொல்லியிருந்தார். விடிய 4 மணிக்கே எழும்பி குளிக்கத்தோடங்கனேன். என்னுடைய அலப்பலில் எல்லோரும் எழும்பி விட்டனர். அக்கா இடியப்பமும் சம்பலும் சாப்பிட செய்து தந்தா. ஓட்டோ ஒன்றை அக்கா ஒழுங்கு செயதிருந்தா. ஓட்டோ எங்களை ஏற்றிக் கொண்டு வவுனியா பஸ் நிலயத்திற்குச் சென்றது. நேரம் காலை 6 மணியாகி இருந்தது. அத்தான் மோட்டச்சைக்கிளில் ஓட்டோக்குப் பின்னால் எங்களை

வழியனுப்ப வந்தார். விடிய 6.30 இ.போ.சா பஸ் எங்களைச் சுமந்து பரித்தித்துறை நோக்கி பறப்படத் தயாரானது.

தொடரும்

Post a Comment

Popular posts from this blog

"சமூகம் எனக்கு என்ன தந்தது என்பதை விட நான் என்ன சமூகத்திற்கு கொடுத்தேன் என்பதை சிந்திக்கவே நான் விரும்புகின்றேன் ". புலோலியூரான் - நேர்காணல்.

ஈழத்தின் வடமாராட்சி பகுதியான தம்பசிட்டியில் பிறந்து ஜெர்மனி டுசில்டோர்ஃப்,  (Düsseldorf) நகரில் வாழ்ந்து வரும் டேவிட் யோகேசன் புலம் பெயர் இலக்கியப்பரப்பில் "புலோலியூரான்" என்ற புனை பெயரில் அறிமுகமானவர். இவருடைய ஆக்கங்கள் இதுவரை இலக்கியப் பரப்பில் ஆவணப்படுத்தாவிட்டாலும், ஓர் சிறந்த அறிவியல் சிந்தனையாளராகவும் , கணணியியல், பொருளாதாரம், திட்டமிடல், நிதி துறை சார் வல்லுனராகவும் ,அரசியல் செயற்பாட்டாளராகவும்  ,பயிற்சி விமான ஓட்டியாகவும் , ஜேர்மன் அரசினது ஆரம்பகால கணணி மென்பொருள்துறை ஆலோசகராகவும் ஆசிய, வளைகுடா மற்றும் ஆபிரிக்க தேசங்களில் பொருளாதாரம், திட்டமிடல், நிதி ஆலோசகராக என்று பன்முகப்படுத்தப்பட்ட இளைய தலைமுறையை சேர்ந்த புலோலியூரானை வாசகர்களுக்காக பல கட்ட மின்னஞ்சல் பரிவர்த்தனைகள் மூலம் நான் கண்ட நேர்காணல் இது .............
கோமகன்














000000000000000000000000000000000000
உங்களை நான் எவ்வாறு தெரிந்து கொள்ள முடியும்?
" மன்னிக்கவும், நீங்கள் யார் என சொல்லுங்கள்?"!! இலங்கையில் இருந்து ஜேர்மன் வரை நான் அடிக்கடி எதிர்கொண்ட கேள்விகளில் ஒன்று இது. என் வாழ்க்கையில் நான் எதிர்கொண்ட எனக…

"ஆண்கள் உடல்அரசியலைப் பேசலாம் என்றால்,பெண்கள் ஏன் உடலரசியலைப் பாடக்கூடாது"?-நேர்காணல் புஷ்பராணி சிதம்பரி.

ஈழத்தின் வடபுலத்தில்  மயிலிட்டிக் கிராமத்தைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டு தற்பொழுது பிரான்ஸில் வசித்து வரும்  புஷ்பராணி, தமிழ் ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் ஆரம்பகால  அமைப்புகளான தமிழ் இளைஞர் பேரவையிலும்,அதன் பின்னர் தமிழ் ஈழ விடுதலை இயக்கத்திலும் (TLO) இயங்கிய பெண்போராளி ஆவார். அத்துடன் இவர் தமிழ் இளைஞர் பேரவையின் மகளிர் பிரிவுக்கு  அமைப்பாளராக இருந்திருக்கின்றார். ஆயுதம் தாங்கிய தமிழ் ஈழத்தேசியவிடுதலைப்  போராட்ட வரலாறில் முதன் முதலாகச்  சிறை சென்ற இரு பெண்போராளிகளில் ஒருவராக எம்மிடையே அடையாளப்படுத்துள்ளார். இவர் பல்வேறு தளங்களில் இருந்தவர்களுடனும், அன்றிருந்த தமிழ் ஈழத்தேசிய விடுதலைப்போராட்ட  இயக்கங்களின் தலைமைப் பொறுப்புகளில் இருந்தவர்களுடனும், அவர்கள் அந்தப் பொறுப்புகளுக்கு வருவதற்கு முன்பாகவே அவர்களுடன் ஒன்றிணைந்து  தமிழீழ விடுதலைப்போராட்டத்தில் ஓர் சக போராளியாக இருந்திருக்கின்றார். இந்த விடுதலைப்போராட்டத்தில்  பலவிதமான சித்திரவதைகளையும் சாதியரீதியாக  ஒடுக்குமுறையையும் சந்தித்தவர் புஷ்பராணி சிதம்பரி. அன்றைய காலகட்டத்தில் இருந்த சாத்வீகப்  போராட்டத்தில் நம்பிக்கை இழந்த இளைய தலைமுறையினருடன் …

"கலை உண்மையைப் பேசவேண்டும் ; கலைஞனும் உண்மையின் பக்கத்திலேயே நிற்க வேண்டும்" - நேர்காணல் யேசுராசா.

அ.யேசுராசா  தாயகத்தின்  குறிப்பிடத்தக்க கவிஞர், சிறுகதையாசிரியர், விமர்சகர், இதழாசிரியர் மற்றும் பதிப்பாளர் என்று பன்முக ஆளுமை  படைப்பாளி . 1968 முதல் கவிதைகள், சிறுகதைகள், மொழிபெயர்ப்பு, பத்தி எழுத்துக்கள், விமர்சனம் போன்ற பல தளங்களில் தீவிரமாக இயங்கிவரும் அ .யேசுராசா கலை, இலக்கியங்கள் அனுபவ வெளிப்பாடாய் அமையவேண்டுமென்பதிலும், கலை இலக்கிய உலகில் அறம்சார்ந்த நிலைப்பாடு பேணப்பட வேண்டுமென்பதிலும் உறுதிகொண்டதோர் இலக்கியவாதி . அத்துடன் நின்றுவிடாது யாழ். திரைப்பட வட்டம், யாழ். பல்கலைக்கழக புறநிலைப் படிப்புகள் அலகின் திரைப்பட வட்டம் என்பவற்றில் தீவிரச் செயற்பாட்டாளராக இருந்திருக்கின்றார் .
பதினொரு ஈழத்துக் கவிஞர்கள், மரணத்துள் வாழ்வோம், தேடலும் படைப்புலகமும் ஆகிய நூல்களின் தொகுப்பாளர்களில் ஒருவராகவும் . காலம் எழுதிய வரிகள் கவிதைத் தொகுதியின் தொகுப்பாளராகவும் . அலை சிற்றேட்டில் முதலில் ஆசிரியர் குழுவிலும் - நிர்வாக ஆசிரியராகவும் பின்னர் 25ஆவது இதழிலிருந்து ஆசிரியராகவும் இருந்த அ .ஜேசுராசா , இளைய தலைமுறையினரின் வளர்ச்சியை இலக்காகக் கொண்டு கவிதை, தெரிதல் ஆகிய இதழ்களை வெளியிட்டு அவற்றின் ஆசிரிய…