Skip to main content

Posts

Showing posts from February, 2013

மறந்த குருவிகளும் பறந்த பெயர்களும் .

வணக்கம் கள உறவுகளே ! வாசகர்களே !

ஓர் போட்டிக் குறுந்தொடர் ஊடாக உங்களைத் தொடுகின்றேன் . எமது வாழ்வில் பாதியை புலத்தில் துலைத்து நிற்கின்ற நாங்கள் , எமது அன்றாட வாழ்வில் இரண்டறக் கலந்து தாயகத்து வான்வெளிகளில் சுதந்திரமாகப் பறந்த பல குருவிகளது பெயர்கள் பலதை எமது ஞாபகத்தில் தொலைத்து நிற்கின்றோம் . போனவருடம் நான் தாயகம் சென்ற பொழுது எனது அண்ணையின் உதவியுடன் ஒரு சில குருவிகளை அடையாளம் காணமுடிந்தது . ஆயினும் பல குருவிகளைக் காண முடியவில்லை என அறிந்து வேதனையடைந்தேன் . மேலும் இந்தக் குருவிகளுக்கு சங்க இலக்கியங்களில் சுத்தமான தூய தமிழ் பெயர்கள் இருந்ததையும் அண்ணை தந்த புத்தகம் மூலம் அறிந்து கொண்டேன் .எனது சிற்றறிவின் தேடல்களை உங்களுக்குத் தருகின்றேன் . இந்தக் குருவிகள் பல ஊர்களில் பலவகையான பெயர்களில் அழைக்கப்படுகின்றன .

போட்டி விபரம்:


நான் ஒரு குருவியின் படத்தைப் போடுவேன் . நீங்கள் அந்தக் குருவிக்கன தூய தமிழ்ச் சொல்லைத் தரவேண்டும் . சரியான தூய தமிழ்ப் பெயரைத் தருபவருக்கு என்னால் ஓர் சிறப்புப் பரிசு தரப்படும் . யாரும் அதற்கான பெயரைச் சொல்லாதுவிட்டால் 48 மணித்தியாலாங்களின் பின்பு நான் போட்ட குருவிப் …

மனமே மலர்க 06

இலக்கின்றி பறக்கும் சிந்தனைப் பறவை

வாழ்க்கையில் நம்மிடமிருந்து பிரிக்க முடியாத செல்வம் எது ? - என்னுடைய வாழ்வியல் பயிற்சி முகாமுக்கு வருபவர்களிடம் நான் வழக்கமாகக் கேட்கும் கேள்வி இது .

ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு விதமாகச் சொல்வார்கள். நான் சொல்வது - இந்தக் கணம்.. இந்த விநாடி.. இதுதான் நிலையானது. இந்த விநாடியை யாருமே நம்மிடமிருந்து பிரிக்க முடியாது. ஆனால், இந்தக் கணத்தை இதோ நம்மைக் கடந்து போய்க் கொண்டிருக்கும் இந்த விநாடியை நம்மில் பலர் முழுமையாக அனுபவிப்பதில்லை என்பதுதான் நெஞ்சைச் சுடும் உண்மை. ஏனென்றால், நமது சிந்தனை பாதி வேளை, கடந்த காலத்தில் நிலைத்து இருக்கிறது.. அல்லது அது வருங்காலத்தைப் பற்றிய கவலையில் தோய்ந்து போயிருக்கிறது.

வீட்டில் இருக்கும்போது, ஆபீஸைப் பற்றிச் சிந்திக்கிறோம். சாப்பிடும்போது கூட நமது சிந்தனை சாப்பாட்டில் இருப்பதில்லை. குளிக்கும்போது கூட, ஆண்டவன் நமக்குக் கொடுத்திருக்கும் அற்புதமான உடம்பை நாம் பார்த்து ரசிப்பதில்லை. அது இன்றைய தேதிக்கு எந்தப் பிரச்னையும் இல்லாமல் இருப்பதை எண்ணி சந்தோஷப்படுவதில்லை. அப்போதுகூட இலக்கில்லாமல் பறக்கும் பறவையாக மாறி எங்கேயோ சிறகடிக்கிறது . இத…

மனமே மலர்க 05

குரைக்காதே!

நாய் ஒன்று தன இன நாய்களுக்கு போதனை செய்து வந்தது. கடவுள் தன வடிவில் நாயைப் படைத்தார் என்று அது சொல்வதுண்டு. எல்லா நாய்களுக்கும் அதன் மீது ஒரு குருவுக்குள்ள மரியாதை உண்டு. அந்த நாய் மற்ற நாய்களிடம் எப்போதும் குரைக்கக் கூடாது என்று போதனை செய்து வந்தது. எந்த நாய் குரைப்பதைக் கண்டாலும் அந்த இடத்திலேயே அது குரைப்பது ஒரு பயனற்ற செயல் என்று போதிக்க ஆரம்பித்துவிடும்.
இந்த போதனை செய்பவர்களே இப்படித்தான்! எது ஒன்றை தவிர்க்க முடியாதோ அதைத்தான் செய்யக்கூடாது என்று வலியுறுத்துவார்கள். மற்ற நாய்களும் குரைப்பதைத் தவிர்க்க முயற்சித்தும் அவற்றால் முடியவில்லை. எனவே குற்ற உணர்வுடன் அவை ஒருநாள் ஒரு இடத்தில் கூடியபோது ஒரு நாய் ,
''நமது குரு சொல்வது உண்மை. குரைப்பது ஒரு தேவையற்ற செயல் அது நம் மரியாதையைக் குறைக்கிறது. எனவே நாம் நாளை ஒரு நாள் எங்காவது ஒரு மூலையில் முடங்கிக் கிடந்தாவது நாளை முழுவதும் குரைக்காமல் இருப்போம்,''
என்று கூற அனைத்து நாய்களும் அதை ஆமோதித்தன. மறுநாள் சொன்னதுபோல நாய்கள் தங்களை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு குரைக்காமல் இருந்தன. அப்போது அந்த குரு நாயானது வெளியே வந்தது.…

சுருக்கு சுறுக்கரின் தவறணை புசத்தல்கள் பாகம் 02

சுருக்கு சுறுக்கர் பாகம் இரண்டு


வணக்கம் பிள்ளையள் நான் சுருக்கு சுறுக்கர் வந்திருக்கிறன் . நான் இண்டைக்கு மயிர் வெட்டப் போனனான் . அங்கை ரெண்டு பெடியள் இருந்தாங்கள் . நான் கிளீன் ஷேவ்இல போனதாலை , என்னை ஒருத்தருக்கும் அடையாளம் காணேலாமல் போச்சுது .  நான் மயிர் வெட்டிறவரிட்டை தலையை குடுத்துப் போட்டு இருந்தன் . அப்ப பாருங்கோ அதிலை ரெண்டு பேர் அரசியல் கதைச்சது என்ரை காதிலை எத்துப்பட்டுது . அதிலை ஒரு பெடி மற்றவனுக்கு தன்ரை அரசியலை எடுத்து விட்டான் . அது என்னண்டால் , நடைமுறைப் போராட்டம் எண்டால் என்ன நடைமுறைக்கு பணிஞ்ச போராட்டம் எண்டால் என்ன எண்டு ரெண்டாவது பெடிக்கு விளங்கப் படுத்தினான் . எனக்கு மண்டை கலங்கிப் போய் ஒரு கோதாரியும் விழங்கேலை . உங்களுக்கு ஏதாவது விளங்கீச்சுதோ பிள்ளையள் ??? விளங்கினால் இந்த சுருக்கு சுறுகருக்கும் சொல்லுங்கோ என்ன . அப்ப நான் வரட்டோ பிள்ளையள் ???

சில பிஸ்கட்டுகளும் ஐந்து புல்லட்டுகளும்

சில பிஸ்கட்டுகளும் ஐந்து புல்லட்டுகளும்




ஐந்து முட்கள் கண்களில் குத்திக்கொண்டிருந்தன 
அது கனவு தான்

அவை சில நாட்களாக திரும்பத்திரும்ப

என் பார்வையில் பட்ட

காயங்களின் எண்ணிக்கைகளாயிருக்கலாம்.

அவன் தம்பியைப் போலிருந்ததாகவும்

மகனைப் போலிருந்ததாயும்

அயலானைப் போலுமென

எண்ணிக்கலங்குகின்றனர்

முகப்புத்தக நண்பர்கள்.

எனக்கும் அவனைப் போல மகன் .

பன்னிருவயதுக் குழந்தை

சில பிஸ்கட்டுகளும் ஐந்து புல்லட்டுகளும்

பாசிசத்தின் நிழலும் புகைப்படத்தில்.

சரணடையும் குழந்தைகளின் சாவிற்கான குறியீடாக

யுத்த நியாயத்துக்கான கேள்வி அவன் பிணம்.

தொலைக்காட்சிச் செய்திகளில்

முந்த நாள் ஆந்திராவில்

நேற்று பாகிஸ்தானில்

இன்று சிரியாவிலென்று

நாளாந்தம் இரத்தங்கள், காயங்கள், மரணங்கள்.

கண்களைத் திருப்பியபடியே

உணவுத்தட்டிலிருந்து கை வாய்க்குப் போனது.

அடிக்கடி பார்த்தால் கனவு வரும்.

கனவுக்கென்ன பயம் எனக்கு?


நன்றி : தர்மினி-

மனமே மலர்க 04

குறையொன்றும் உண்டோ?
இருட்டு அறை. அதன் ஒரு மூலையில் வெள்ளைத்திரை. எதிரே இருபது பேர் வரிசையாக உட்கார்ந்திருந்தார்கள். எல்லோருடைய கவனமும் அந்தத் திரையில் குவிந்திருந்தது.

சிறிது நேரத்தில் படம் தொடங்கியது. சினிமா இல்லை. நாடக பாணியில் காட்சிகளைக் கொண்ட ஆவணப் படம். சில நிமிடங்கள் கழித்து முதல் வரிசையில் உட்கார்ந்திருந்த ஒரு பெண் நெளிந்தாள்.

‘என்னா படம் காட்டறானுங்க? ஒரு பாட்டு உண்டா, ஃபைட்டு உண்டா, காமெடி உண்டா, செம போர்!’ என்றாள்.

‘ப்ச், சும்மாயிரு.’ அவளுக்குப் பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்தவள் கிசுகிசுத்தாள். ‘உனக்குப் பிடிக்கலைன்னா எழுந்து வெளியே போயிடு, மத்தவங்களைத் தொந்தரவு பண்ணாதே!’

அதற்குள் பின்னாலிருந்து யாரோ கத்தினார்கள்.

‘சைலன்ஸ்!’

‘இந்த குப்பைப் படத்தை எப்படிய்யா பொறுமையா உட்கார்ந்து பார்க்கறீங்க?’

‘படம் ஆரம்பிச்சு அஞ்சு நிமிஷம்கூட ஆகலை. அதுக்குள்ள நீங்களா முடிவுக்கு வந்துட்டீங்களா? கொஞ்ச நேரம் பொறுத்திருந்து பாருங்கப்பா!’

‘ஆமா, இவரு பெரிய ஷங்கரு. அட்வைஸ் பண்ண வந்துட்டார். போவியா?’

மறுநிமிடம் அங்கே பலத்த அடிதடி. ஒரு பெண் பாக்கெட்டிலிருந்த கத்தியை உருவிக்கொண்டு இன்னொருத்திமீது பாய்ந்து குத்த ஆ…